DEADLY CARNAGE
Manthe (2014) By xDemoNx

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να πω ότι το promo που έλαβα από τον Adres, τον μπασίστα των Ιταλών Deadly Carnage, είναι ένα από τα πιο οργανωμένα και αναλυτικά πακέτα που έχω λάβει από συγκρότημα. Περιείχε ένα τρισέλιδο φυλλάδιο με πληροφορίες για την μπάντα, ένα cd με το Manthe, τον καινούριο τους ολοκληρωμένο δίσκο ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάρτη του 2014, και ένα ακόμα με τις εικόνες του δίσκου, το booklet, τους στίχους και το βίντεο που έφτιαξαν για το κομμάτι Dome of the Warders. Με βοήθησε η ίδια η μπάντα να πάρω πληροφορίες γι αυτή και να ξεκινήσω την ακρόαση του δίσκου με την καλύτερη διάθεση και με μια θετική εικόνα για τον τρόπο που λειτουργεί το συγκρότημα, τουλάχιστον στην προώθηση της δουλειάς του.

Ωραία όλα αυτά αλλά ας περάσουμε τώρα στο πιο σημαντικό κομμάτι ενός δίσκου, τη μουσική. Το Manthe, που είναι ο τρίτος ολοκληρωμένος δίσκος της μπάντας, περιέχει εφτά συνθέσεις συνολικής διάρκειας περίπου πενήντα λεπτών. Η μουσική που μας παρουσιάζει το συγκρότημα είναι μελωδικό, μελαγχολικό Black Metal στο ύφος των Moonspell και σε σημεία των παλιών Paradise Lost, με αρκετές Doom αναφορές και μερικά στοιχεία που μου έφεραν στο μυαλό την πιο πρόσφατη περίοδο των Rotting Christ. Τα riff που θα συναντήσει ο ακροατής είναι κυρίως μεσαίας και αργής ταχύτητας, τεχνικά, μελωδικά και πάντα μελαγχολικά. Κάποιες φορές, κυρίως σε κάποια Doom περάσματα και σε κάποια πιο γρήγορα ξεσπάσματα, η ατμόσφαιρα γίνεται πιο σκοτεινή και η μελαγχολία χάνεται και δίνει τη θέση της σε πιο σκοτεινά συναισθήματα. Το ότι τα riff αλλάζουν αρκετές φορές μέσα στο κομμάτι και ότι ο ακροατής μπορεί να τα ακούσει ευχάριστα, βοηθάει αρκετά τις συνθέσεις. Αυτό που δεν βοηθάει είναι η ατμόσφαιρα και το συναίσθημα. Σε όλο το δίσκο εκτός από μερικές εξαιρέσεις το συναίσθημα που βγαίνει είναι ίδιο, κάτι που γίνεται κάπως κουραστικό.

Τα όργανα είναι παιγμένα άψογα, χωρίς λάθη, με πολύ καλή τεχνική και συναίσθημα. Οι κιθάρες είναι παιγμένες με πάθος και μπορούν να μεταφέρουν την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα των συνθέσεων με ακρίβεια στον ακροατή. Το μπάσο δεν ακούγεται καθαρά. Τα ντραμς έχουν όμορφες και αρκετά ενδιαφέρουσες γραμμές, είναι παιγμένα με απόλυτη ακρίβεια και φοβερή τεχνική. Τα φωνητικά θυμίζουν πολύ τα βαριά, βρώμικα φωνητικά των Moonspell, ενώ σε λίγα σημεία γίνονται καθαρά. Είναι αρκετά εκφραστικά και το ύφος τους ταιριάζει με το ύφος των συνθέσεων. Η παραγωγή είναι καθαρή και ελαφρώς μπάσα, βγάζει ένα γεμάτο και ζεστό ήχο. Η μίξη είναι πολύ καλή καθώς έχει τονίσει λίγο περισσότερο τις κιθάρες χωρίς όμως να χάνεται η ισορροπία και έχει πετύχει να αποδώσει έναν αρκετά συμπαγή ήχο με αρκετό βάθος. Οι στίχοι είναι γραμμένοι στα Αγγλικά και περιέχονται στο cd. Οι στίχοι εκφράζουν τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και ερωτήματα της μπάντας σχετικά με τη ζωή, την πορεία ενός ανθρώπου μέσα στα χρόνια, το παρελθόν.

Γενικά η μουσική που δημιουργούν οι Deadly Carnage δεν είναι Black Metal, γι’ αυτό όσοι ψάχνετε για μια Black Metal κυκλοφορία, το Manthe δεν είναι αυτό που ζητάτε. Ο δίσκος αυτός είναι μια καλή δουλειά και σε συνθετικό αλλά και σε επίπεδο παραγωγής. Αυτό που λείπει όμως από το συγκρότημα είναι η αυτοπεποίθηση για να ξεπεράσουν τις επιρροές τους και να βάλουν την προσωπικότητα τους στις συνθέσεις. Ενώ φαίνεται ότι είναι καλοί μουσικοί, στηρίζονται πολύ στις επιρροές τους αφήνοντας τα προσωπικά στοιχεία και την ταυτότητά τους έξω από τις συνθέσεις τους, κάτι που είναι αρκετά αρνητικό για ένα συγκρότημα. Αν ξεπεράσει κάποιος το παραπάνω πρόβλημα, θα ικανοποιηθεί από το δίσκο. Οι οπαδοί των παραπάνω συγκροτημάτων ακούστε το. Οι υπόλοιποι αποφύγετε.

1. Drowned Hope 07:28
2. Dome of the Warders 06:46
3. Carved in Dust 04:47
4. Beneath Forsaken Skies 05:21
5. Il Ciclo della Forgia 05:59
6. Electric Flood 03:36
7. Manthe 14:35